Wekenlang heeft James het over niets anders. Hij leest dinosaurusboeken, plakt dinosaurusplasstickers, kent van de bekendste dino’s de officiële namen (hij had toch een spraakachterstand?) en sleept zijn favoriete dinosauriër overal mee naartoe. Totdat hij opeens bedenkt dat het tijd is voor iets nieuws.
Zo ging het ook met zijn vorige passies: sleutels, gereedschap, hijskranen, brandweerwagens, takelauto’s, haaien, walvissen en gitaren. Speelgoed dat hij voorheen geen seconde uit het oog verloor, wordt opeens niet meer aangeraakt.
Vanavond bleek dat zo’n oude liefde opeens weer kan opbloeien. Zijn vader zette op de laptop een concert van Pantera aan. James keek op, rende naar de speelgoedmand en ging met zijn gitaartje naast hem zitten.
De klanken van Pantera zijn bepaald niet kinderachtig. Maar wat zag het er schattig uit: vader en zoon in hetzelfde tempo hoofdschuddend achter de computer.
