Ik vertelde over de weidse Zeeuwse stranden en de gezellige stadjes. Dat James nu wel vis lustte en Yves als een razende over de camping stepte. Dat we zwommen in het golfslagbad en ijsjes aten met discodip. En dat mijn klusbroer tijdens onze afwezigheid onze oubollige wc veranderde in een luxe en stijlvolle toiletruimte.
Niet zo gezellig
Mijn fantastische hulp Z reisde deze zomervakantie terug naar haar geboorteland Iran. Daar was het niet zo gezellig. Ze trof een land vol geweld, dreiging en angst. Hezbollah-agenten trokken bij het minste of geringste hun geweren. Haar broer – ooit het type bonkige beer – was vel over been en geestelijk in de war. Tijdens zijn werk als boswachter zag hij hoe iemand afschuwelijk werd mishandeld door zes agenten. Toen de agenten de man bloedend en buiten bewustzijn achterlieten, bracht hij hem naar een ziekenhuis. Gezien zijn verwondingen, overleefde de man het waarschijnlijk niet. Z’s broer heeft nu visioenen en is één brok stress. Psychische hulp inschakelen durft hij niet, want Hezbollah heeft overal spionnen.
Terug in Nederland voelde Z zich meer asielzoeker dan ooit tevoren. Ik opperde dat zij misschien ook psychische hulp nodig heeft. Ze beloofde erover na te denken. Daarna pakte ze de emmer sop om onze gloednieuwe Villeroy & Boch toiletpot nog meer te laten glimmen.
