Al dagen voel ik in mijn rechterschouder een brandende pijn. De waarschuwing dat ik minder vaak achter de computer moet kruipen. ‘Maar ik heb nog zoveel te doen’, hoor ik mezelf zeggen. ‘Dat vakbondsblad moet nu echt naar de drukker. Ik moet nog kijken naar dat persbericht voor Jarno. Even checken of de site van die nieuwe klant al online is.’ Allemaal smoesjes. Het is best druk bij Schrijfbedrijf Kooijman, maar ik kan het prima aan in mijn drie werkdagen. Ik zit gewoon te liegen. Ik ben verslaafd. Verslaafd aan internet. In het bijzonder aan Outlook, Facebook, LinkedIn, Hyves en Twitter.

Mijn verslaving begon twee jaar geleden, toen ik startte als zelfstandig tekstschrijver. Ik was eigenlijk best huiverig voor dat digitale netwerken. Daar had ik het toch veel te druk voor? Die social media moesten het maar zonder mij doen. Maar als startend ondernemer moet je jezelf profileren en daar is internet ideaal voor, werd mij van alle kanten aangeraden. Deze week stond op nu.nl dat die uurtjes online socializen inderdaad hun vruchten afwerpen: een op de vijf Nederlanders heeft via social media een baan, nieuwe klanten, een huis of zelfs de liefde van zijn leven gevonden, blijkt uit een onderzoek van KPN.

Mijn scepsis hield niet lang stand. Wat begon met af en toe een berichtje, werd al snel een obsessie. Als ik met iets bezig ben, verzin ik daar automatisch een gevatte tweet bij, een www’tje voor mijn Hyves-vrienden of een Facebook-update. Het eerste wat ik doe als ik thuiskom, is mijn computer aanzetten om mijn mail te checken. Als ik het lang zonder internet moet doen, word ik nerveus en geïrriteerd. Het dieptepunt van mijn verslaving was afgelopen zomer, toen ik stennis geschopt bij de receptie van het vakantiepark, omdat de beloofde WiFi-verbinding er steeds uit lag.

Nu heb ik een dilemma. Mijn oude, vertrouwde Nokia-telefoon vertoont steeds meer kuren. Ik heb een nieuw toestel nodig. Een smartphone lijkt me fantastisch. Overal online. En ik kan toch niet achterblijven? Tja, ik durf het niet. Ik ben bang dat ik de crackberry mijn leven laat beheersen. Maar er is hoop. Afkicken begint met opbiechten: ik ben Sabrina en ik ben internetverslaafd. Misschien ga ik in het nieuwe jaar dan toch overstag.